Tekst: Arnt Birkedal / Musikk: Jan I. Toft
S ble, ble himmel.
E knapt en bommullsau se.
Men Den Gode Fe,
to niser og et nasehorn, eit skip.
P trapp str et norgesglass
med merr enn tretten humler i.
S ble at alt skinne:
Tri buskar, tri stmper i ei snor,
et glovarmt bord
med Tarzanblader , Donald og Vill vest.
P trapp str eit norgesglass
med merr enn tretten humler i.
En sleten, bleike fluktstol,
den einaste som enn holde ml.
Ein kopp, ein skl, ein lommaduk ein nabo gjekk ifra.
Ei trygge sol p himmelen.
Ein lomme full av sommartid.
Ein postmann plystre lydlaust.
Et postkort med ein slump med ble ord:
Ein storebror
med kjerest og et telt, de har det bra.
P trapp str et norgesglass
med merr en tretten humler i.
Og jenta ve gat
har hytta bak ein skog og bak et fjell.
Gror kantarell.
Langs stien str ein hest hu m forbi.
P trapp str et norgesglass
med merr enn tretten humler i.
Og p den andre sid
av steingjerdet og enn lenger ner
str sjeldne trer.
Eit kutrkk te ein badevei, ei vik.
Ei trygge sol p himmelen.
Ei vide, pen sommartid.
I hagen e s stille.
Ein UFO kunne trygt ha sitt sitt snitt,
Og rasta litt,
Forsynt seg med litt solber og reist hjem.
P trapp str et norgesglass
Med merr enn tretten humler i.
Og alle de som bor her
E p kjkken spise sommar middag der.
Og te dessert
Fr de sukker kavring,
Flaskemelk kultur.
P trapp str et norgesglass
Med merr enn tretten humler i.