Eg e ein malar. Gi meg torg og smau
og trengsel. Gi meg mennesker s leve
forkrpla liv, ein villkatt s e dau,
ein rlige arbeidsmann s str og streve.
Eg eige tusen fargar. Me palett
og pensel ser eg godt. Alt har eg sett.
Det vakraste e ekta, ikkje fraser.
Ein ekje fant om ein e kledd i laser.
Eg like ikkje skreddarsydde menn.
Eg kankje mala stvfri mannekengar.
Eg like ikkje uvenns gode venn
og kler s alltid henge p ein hengar
i fylte garderobar. Eg har ftt
min egen barndom basta i et slott!
Eg like skjeive typar, trtte slavar
med rynketekst av skitne, sm bokstavar.
Eg like ikkje medvind, gratis fart.
Eg like ikkje motstandslause dagar.
Eg kankje mala kvitt s aldri svart
har sota med fortvilelse og plagar.
Eg like ikkje gudelige glis
s telle penger. Fins et paradis,
d m det vr for horene og skyggen
s prektigheten alltid vende ryggen.
Eg malte p Montmartre i Paris